bergson

insan-algı-beden-mekan-çevre

yer-siz

not:imge-algı-duygulanım

İmge çevredeki veriler, biz ve çevremizdeki bedenler: algı belleğimizin de etkilediği, eylem merkezi beden olan şey.

Algının bellek süzgecinden geçmesiyle emilmesi: duyum-duygulanım.

merleau ponty vs marx

my body is not a collection of adjacent things but a synergic system, all the functions of which are exercised and linked together in the general action of being in the world.  phenomenology of perception

manifesto'nun ilk bölümü "burjuvalar ve proleterler" bugünkü adıyla modernleşme sürecinin genel bir görünümünü sunmayı ve marx'ın devrimci doruk noktası olacağına inandığı olayın yer alacağı sahneyi kurmayı amaçlamaktadır. burada marx, modernliğin katı kurumsal çekirdeğini tasvir eder. birinci olarak, bir dünya pazarının doğuşu vardır. bu dünya pazarı yayıldıkça değdiği her yerel ve bölgesel pazarı yok eder. üretim, tüketim ve insan ihtiyaçları giderek uluslararası, kozmopolit bir nitelik kazanır. insan arzularının ve taleplerinin kapsamı, giderek çökecek yerel pazarların kapasitelerinin çok ötesine ulaşır. iletişim dünya ölçeğine genişler ve teknolojik bakımdan karmaşık kitle araçları ortaya çıkar. sermaye giderek daha az elde yoğunlaşır. bağımsız köylü ve zanaatkarlar kapitalist kitlesel üretimle rekabet edemez; topraklarını terk etmek, atölyelerini kapatmak zorunda kalırlar. katı olan her şey buharlaşıyor.

habitat

algı

algılamada üçlü yapı

Kantın şöyle bir üçlemesi var:

-fenomen
-kendinde şey
-görünüş - idea

fenomen: öznelliğin biçimi tarafından oluşurulan şey.
kendinde şey: öznellik tarafından oluşturlmayan ama onu etkileyen şey. kendinde şey deneyimlenemez ama kavramsallaştırılabilir. Bu yüzden tanıma yetimizin ancak sentetik yargı olacağı sonucu çıkar. Kant kendinde şey'i kavrayan düşünceleri 'aklı haksız iddiası' diye ifade eder ve bu düşüncelere 'görünüş' der.
görünüş: Idee, idealar da denilir. Ne gerçek dünyadır, ne de değildir.

Lacan aynı üçlemeyi: gerçek, simgesel ve imgesel diye kurar.

Bu üçlü yapı birlikte işler. Birinin bile atılması yapıyı tehlikeye sokar. Marx ve Nietzche de benzer yapılar kullanmıştır.

Algılama ve algının bilgiye dönüşmesi de belki bu üçlünün işbirliğiyle oluşuyor.
İlgili bölümler Kojin Karatani - Metafor Olarak Mimarlık sayfa 42-43-44 te.